Obszerne administracyjnoprawne studium poświęcone problematyce ekspropriacji, w którym podjęto próbę spojrzenia na nią w sposób całościowy. Pierwsza część pracy dotyczy zagadnień o znaczeniu fundamentalnym, m.in. związku pomiędzy instytucją wywłaszczenia a prawami jednostek, w tym godnością człowieka, odgraniczeniem konstytucyjnie dozwolonego ograniczenia prawa własności od wywłaszczenia, czy relacją pomiędzy konstytucyjną a klasyczną koncepcją wywłaszczenia. Opracowanie, oprócz rozważań o charakterze teoretycznym (druga część pracy), zawiera również szerokie odniesienie do regulacji pozytywnoprawnej, będąc tym samym pomocne również dla praktyków stosowania i tworzenia prawa administracyjnego nie tylko w zakresie wywłaszczeń, ale także norm planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz prawa budowlanego. Przeprowadzone rozważania poparte są licznym orzecznictwem zarówno krajowych, jak i zagranicznych sądów, również konstytucyjnych, a polski system prawny porównany został z rozwiązaniami obowiązującymi w wielu krajach Europy Zachodniej.