Monografia Pokruszone obrazy, poruszone miejsca. Szkice o prozie XXI wieku została pomyślana jako swoista kontynuacja, czy też kolejna odsłona badań autorki nad współczesną prozą przełomu XX i XXI wieku, prowadzonych w perspektywie spacjalnej. 
W pierwszych dekadach naszego stulecia w polskim piśmiennictwie twórcy diagnozujący realia zbiorowego życia dowodzą, że „pokruszone obrazy” wspólnotowej przeszłości i pamięci mają determinujący wpływ nie tylko na dzisiejsze strategie zakorzeniania się w konkretnych (lokalnych) punktach w przestrzeni, ale i na zakorzeniania się w bycie. „Poruszone miejsca” – o niestabilnych fundamentach ontologicznych i ambiwalentnym charakterze epistemologicznym – nie dają obecnie dogodnego oparcia dla jednostkowej i społecznej  egzystencji. Ich tekstowe wizje zaświadczają o przemianach we współczesnych obiegach komunikacyjnych, jak również odsłaniają nowe ujęcia kondycji człowieka we współczesnym świecie.