Pierwsze polskie tłumaczenie dekretów z Pizy opiera się na edycji inskrypcji, którą zaprezentował John Bert Lott. W kilku miejscach dokonano zmian w tekście łacińskim, ponieważ uznano, że niektóre partie inskrypcji zostały źle zrekonstruowane bądź są wynikiem błędów kamieniarza. Zmiany te sygnalizowano w przypisach. Przekład został opatrzony komentarzem, który odbiega od formy klasycznych uwag, z jakimi spotkać się może Czytelnik w przypadku wydań źródeł antycznych. Zrezygnowano z omawiania po kolei poszczególnych passusów obu inskrypcji. Komentarz ma charakter problemowy i odnosi się do wybranych partii tekstu szczególnie godnych uwagi i ważnych dla zrozumienia sensu obu dokumentów.