Poszukiwanie wzorców dla funkcjonowania administracji publicznej oraz ich rozpoznawanie jest podstawowym zadaniem administratywistów. Od początku powstania nowożytnego państwa badacze zastanawiali się nad tym, jak skuteczniej i najlepiej administrować, na jakich założeniach powinno opierać się prawo, czy jak właściwie ukształtować potrzebne dla funkcjonowania państwa instytucje. Przed kilkoma laty dyskusja nad tematem dobrej administracji rozpoczęła się niemal jednocześnie w związku z powstaniem Karty praw podstawowych UE oraz pracami nad Europejskim Kodeksem Dobrej Administracji. Zgodnie z redakcją art. 41 Karty: „Każdy ma prawo do tego, aby jego sprawy były rozpatrywane przez instytucje i organy Unii Europejskiej bezstronnie, rzetelnie i w rozsądnym terminie”.  Trzeba nadmienić jednak, że pojęcie standardów dobrej administracji posiada szerszy zakres niż ten zawarty w Karcie praw podstawowych UE.

Zagadnienie dobrej administracji posiada fundamentalne znaczenie dla określenia relacji administracja publiczna – jednostka (podmioty administrowane). Głównym celem badawczym postawionym przez autora monografii jest próba odpowiedzi na pytanie, czy postanowienia materialnego prawa administracyjnego odpowiadają podstawowym standardom dobrej administracji.