Książka stanowi połączenie refleksji teoretycznej i badań empirycznych nad ekspresyjnym indywidualizmem jako potencjalnym źródłem ochrony i odporności wobec narastającej bezrefleksyjności i kryzysu myślenia krytycznego. Autorka wprowadza nowe kategorie analityczne: „pępkowanie" i „dopalacze Ego", odsłaniające mechanizmy kultury egocentrycznej, w której powierzchowność, kult samodoskonalenia i technologiczne, uprzedmiatawiające zachowania wypierają wartość empatii i wspólnoty. Wykorzystując dwie metody badawcze – wywiady pogłębione i ABS (arts-based research), książka otwiera nowe perspektywy dla pedagogiki krytycznej, socjologii kultury i psychologii społecznej. To ważny głos w dyskursie o kondycji współczesnego człowieka oraz o kompetencjach edukacyjnych potrzebnych, by chronić podmiotowość i wspólnotowość w stechnicyzowanym świecie.

Combining rigorous theoretical reflection with in-depth empirical inquiry, this book investigates expressive individualism as a vital source of resilience against the growing tide of unreflective behaviour and the crisis of critical thinking. Introducing two novel analytical categories—"navel-gazing" (or "Ego culture") and "Ego stimulants"—the author unveils how an egocentric ethos of superficiality, the cult of self-optimization and technologized objectification narratives displaces empathy and communal solidarity.
Drawing on both extended qualitative interviews with artists and an arts-based research approach that makes creative use of respondents' own texts, the study opens up fresh avenues for critical pedagogy, cultural sociology and social psychology. An essential voice in today's discourse on the human condition, this volume charts the educational competencies we must cultivate to safeguard individual agency and communal bonds in an increasingly technologized world.