Tom poświęcony „Róży” Wojciecha Smarzowskiego (2011), jednemu z najwybitniejszych dzieł kinematografii polskiej po 1989 r., dziełu dotąd, choćby ze względu na niewielki dystans czasowy od jego powstania, nieobecnemu w głębszej refleksji naukowej. Autor odkrywa różne jego aspekty, a także czasem zaskakujące odniesienia do fenomenów kultury współczesnej i dawnej, rozpatruje jego pozycję wobec obowiązujących dyskursów ideologicznych, wyznacza jego miejsce w pejzażu kina polskiego, zwraca uwagę na okoliczności recepcji. Wywód skonstruowany został tak, aby czytanie stało się intrygującą podróżą po heterogenicznym świecie omawianego utworu.