Książka prezentuje nabywanie kompetencji pragmatycznej w języku obcym w ujęciu teoretycznym i empirycznym. Jest pierwszą tego typu pracą, która rozpatruje procesy rządzące nabywaniem pragmatyki obcojęzycznej w odniesieniu do Polaków uczących się języka angielskiego. Publikacja opiera się na najnowszych teoriach dotyczących nabywania pragmatyki języka obcego oraz prezentuje badanie przekrojowe i wzdłużne, polegające na obserwacji osób uczących się tego języka. Analiza danych pokazuje, że chociaż kompetencja pragmatyczna polskich użytkowników języka angielskiego wykazuje wiele punktów zbieżnych z uczniami, którzy reprezentują inne języki pierwsze, to istnieje wiele cech charakterystycznych tylko dla tej grupy uczących się. Autorka tłumaczy typowe dla Polaków użycie zasobów pragmalingwistycznych istnieniem „akcentu pragmatycznego”. Akcent pragmatyczny powoduje, że przy ich doborze Polacy kierują się większą liczbą czynników socjopragmatycznych niż rodzimi użytkownicy języka angielskiego. Akcent pragmatyczny obejmuje cechy wynikające z negatywnego transferu i/lub nadmiernej generalizacji niektórych form istniejących w języku angielskim, które ulegają fosylizacji na wczesnym etapie uczenia się.