Autorka ukazuje w aspekcie kontrastywnym polsko-niemieckim sposoby użycia w przestrzeni publicznej życzeń, które z racji umiejscowienia w specyficznym gatunku tekstu, jakim jest przemówienie parlamentarne, mogą nabrać cech nie tylko benefaktywnych, ale również malefaktywnych. Świadczą o tym licznie przytoczone w publikacji przykłady, pochodzące z przemówień posłów obu krajów przed Sejmem i Bundestagiem. Życzenia składane są nie tylko w sytuacjach zwyczajowo kojarzonych z faktem składania życzeń (np. z okazji różnego rodzaju świąt), ale również w sposób ironiczny, służąc wtedy przede wszystkim wyszydzeniu oponentów politycznych.