Zapowiedzi wydawnicze

Publikacja przedstawia złożony problem podatkowy, który dotyczy nieodpłatnych transferów majątku pomiędzy osobami fizycznymi w momencie śmierci lub za ich życia, dokonanych w sytuacjach transgranicznych. Transgraniczność transferu doprowadza bardzo często do podwójnego (wielokrotnego) opodatkowania, którego przyczyn poszukiwać można w różnorodnych rozwiązaniach krajowych, braku ochrony ze strony prawa UE oraz braku wystarczającej ilości umów zawieranych pomiędzy państwami. W publikacji potraktowano ten problem w sposób systemowy, ewolucyjny oraz porównawczoprawny, co umożliwia jego kompleksowe ukazanie i w rezultacie sformułowanie zmian systemowych.

Dodatkowe informacje

  • Dziedzina Prawo
  • Typ publikacji Monografia
  • Termin wydania -
  • ::: UAM – Pasja dobrze wykształcona

Unproduktive Esser. Studien über das Schicksal der Kranken und psychisch Belasteten unter der NS Herrschaft

Grażyna Gajewska, Maria Tomczak, Marek Kaźmierczak, Anna Ziółkowska, Ewelina Szurgot-Prus

Abstrakt (pl)

Tematem monografii jest tzw. Akcja T4 – masowe morderstwa przewlekle chorych i upośledzonych psychicznie w czasie II wojny światowej. Celem tych działań nie była chęć ulżenia chorym w cierpieniu ani zapewnienie im godnego umierania, lecz planowa eksterminacja ludzi uznanych przez nazistów za zbędne obciążenie dla narodu niemieckiego. W publikacji uwaga skierowana została nie tylko na procedury i przebieg pseudoeutanazji w sześciu ośrodkach wyznaczonych przez Niemców, co określa się mianem Akcji T4, lecz także na morderstwa pacjentów w ośrodkach usytuowanych na terenie Kraju Warty, co w literaturze przedmiotu nazywa się czasami dziką eutanazją. W Kraju Warty chorzy byli zabijani za pomocą gazu najpierw w Forcie VII w Poznaniu, a potem w specjalnie skonstruowanych samochodach. Na tym terenie zamordowano w ten sposób ok. 4,5 tys. pacjentów z zakładów psychiatrycznych w Owińskach, Gnieźnie, Kościanie, Warcie, Łodzi (Kochanówka) oraz z Kliniki Neurologiczno-Psychiatrycznej w Poznaniu. W tym szerokim kontekście historycznym autorzy chcieli zaznaczyć szpital gnieźnieński. Był to jeden z ośrodków, które w czasie II wojny światowej zostały przekształcone w obozy służące eksterminacji dużych grup ludzi. Obok Warty był on jedynym, który działał do końca wojny – „Dziekanka” działająca pod nazwą „Tiegenhof” do 1945 r. była miejscem cierpienia, strachu (pacjentów, ale także personelu medycznego niższego szczebla) i niewiarygodnych nadużyć etyki medycznej.

Abstrakt (en)

The theme of monograph is “Action T4” – mass murders of chronically ill and mentally retarded during the Second World War. The purpose of these activities was not to relieve the suffering of the sick or to give them a decent death, but the planned extermination of the people recognized by the Nazis as unnecessary burden on the German people. Our attention focused not only on the procedures and the course of pseudo-euthanasia in the six sites designated by the Nazis to participate in the Action T4 proper, but also on murders of patients in institutions across the Wartheland (Land of the Warta), to which literature of the subject refers as wild or random euthanasia. In the Wartheland, victims were gassed, initially at Fort VII in Poznań and then in specially adapted vehicles. Altogether, approximately 4,500 patients from psychiatric institutions in Owińska, Gniezno, Kościan, Warta, Łódź (Kochanówka) and the Clinic of Neurology and Psychiatry in Poznań were killed in the region. Given this broad historical context, we sought to draw more attention to the hospital in Gniezno. It was one of the sites which during World War II was converted into a camp serving to exterminate large numbers of people. Next to Warta, it was the only one to function until the end of hostilities. The “Dziekanka”, which operated under the name of “Tiegenhof” until 1945, was a place of suffering, fear (experienced not only by patients but also by low-level personnel) and inconceivable abuse of medical ethics.

Dodatkowe informacje

  • Dziedzina Historia
  • Typ publikacji Monografia
  • Termin wydania -
  • ::: UAM – Pasja dobrze wykształcona
Praca jest przewodnikiem przeznaczonym dla osób podejmujących i prowadzących badania pedagogiczne bądź jako licencjaci, magistranci, doktoranci, a nawet habilitanci, bądź też jako badacze mający ambicję uprawiania pedagogiki według reguł obowiązujących w tej dyscyplinie jako nauce społecznej. Początkowa część pracy wprowadza czytelnika w pedagogikę jako naukę, zasady i reguły jej budowania oraz uprawiania. W kolejnych jej częściach autor stara się systematycznie prowadzić czytelnika przez wszystkie czynności składające się na proces badawczy w pedagogice, poczynając od wyboru tematu badań, przez kolejne etapy postępowania badawczego, takie jak: ustalenie celów badań, formułowanie problemów i hipotez badawczych, przygotowanie narzędzi do badań, ich planowanie i realizacja, opracowywanie zebranego materiału badawczego i analizowanie wyników badań, wreszcie kończąc na redagowaniu raportu z nich, a więc rozprawy naukowej zamykającej cały proces badawczy. Książka nie jest jeszcze jednym podręcznikiem metodologii pedagogiki, lecz zbiorem rad i wskazówek, jak krok po kroku, mentalnie i praktycznie realizować poszczególne etapy procesu badawczego w pedagogice. Założeniem przyświecającym pracy jest nieuleganie żadnym jednostronnym kierunkom lub tendencjom w metodologii pedagogiki, a zarazem uwzględnianie tych koncepcji, które są w niej uznawane i stosowane, jak na przykład koncepcje badań ilościowych i jakościowych.

Dodatkowe informacje

  • Dziedzina Metodologia Pedagogiki
  • Typ publikacji Monografia
  • Termin wydania -
  • ::: UAM – Pasja dobrze wykształcona
The theoretical part of the book shows that learning in CyberParks takes the form of technology-enhanced outdoor learning and is an element of smart learning, i.e. the latest concept of ICT-supported learning. Learning in CyberParks can also become an element of smart education – a concept of formal learning in the smart city. Learning in CyberParks is supposed to provide students with contact with nature and stimulate them to be physically active. It is thus a type of a dual task. Studies in cognitive neuroscience suggest that this type of cognitive-motor interference can expose students to a motor danger and weaken their cognitive capabilities. If this was the case, the idea of learning in CyberParks would need to be modified. In order to solve this, two experiments with the use of mobile EEG were carried out. The empirical part of the book indeed shows that during dual tasks in CyberParks students are less focused and more stressed, and the dynamics of attention and meditation ceases to reflect the dynamics of the cognitive task. Thus, before CyberParks become learning spaces, the idea of CyberParks has to be modified. The cognitive activity intended in CyberParks should be separated from physical activity. When learning in CyberParks, one should be sitting and using applications that do not require movement. Staying close to nature improves the functioning of the brain, therefore such learning is more effective than that carried out indoors. It is also more healthy. When designing CyberParks, one thus has to think not only about the technological infrastructure, but also about making spots for using ICT while sitting available. In this approach, learning in CyberParks becomes an important concept that can be used in practice in order to provide an answer to numerous problems of contemporary educational institutions, related to students’ lack of contact with nature and consolidation of their sedentary lifestyle. The study was supported by European Cooperation in Science and Technology (COST) Action: Fostering knowledge about the relationship between Information and Communication Technologies and Public Spaces supported by strategies to improve their use and attractiveness (CYBERPARKS) (TUD COST Action TU1306). COST is supported by the EU Framework Programme for Research and Innovation Horizon 2020. The equipment used was purchased from scholarship for young outstanding scientists funded by the Ministry of Science and Higher Education in Poland (0049/E-336/STYP/11/2016). The author declares that the research was conducted in the absence of any commercial or financial relationships that could be construed as a potential conflict of interest.

Dodatkowe informacje

  • Dziedzina Badania Interdyscyplinarne
  • Typ publikacji Monografia
  • Termin wydania -
  • ::: UAM – Pasja dobrze wykształcona

Opis

Praca z pogranicza literaturoznawstwa, historii intelektualnej i historii idei. Jej celem jest przeanalizowanie roli, jaką w narodzinach romantycznej recepcji antyku w Polsce odegrał rozwój niemieckiego starożytnictwa z przełomu XVIII i XIX wieku. Kluczowym pojęciem dla Autora jest „Griechenmythos” (mit Greków), czyli szczególne przekonanie werbalizowane na kartach prac naukowych, dzieł literackich i filozoficznych rozpraw o niezwykłej więzi łączącej niemiecką kulturę, historię i język ze światem starożytnej Grecji. To szczególne przekonanie miało swoje wyjątkowe medium i jednocześnie bardzo wyspecjalizowane narzędzie – „Altertumswissenschaften”, nauki starożytnicze ze szczególnym uwzględnieniem filologii klasycznej, która w drugiej połowie XVIII wieku przeszła w Niemczech głęboką przemianę. Rozdział pierwszy stanowi próbę rekonstrukcji mitu Greków w XX-wiecznej tradycji badawczej. Jest to złożony problem podejmowany często w światowej humanistyce, lecz pozostający jak dotąd właściwie nieznanym zjawiskiem w Polsce. Rozdział drugi dotyczy prac naukowych G.E. Groddecka i J. Lelewela i przedstawiono w nim dwie kwestie: stosunek obu badaczy do greckiej historiografii na przykładzie Herodota i Tukidydesa oraz ich interpretacje losów Sparty i Aten, ze szczególnym uwzględnieniem konfliktu obu poleis w trakcie wojny peloponeskiej. W trzecim i czwartym rozdziale opisana została działalność wykładowa Adama Mickiewicza z Lozanny i Paryża.

Od Autora

Podziw dla Greków – pisał Wilhelm von Humboldt w 1807 roku – ma to do siebie, że nie ogranicza ludzkiego dążenia do doskonałości, nie onieśmiela nas wielkością helleńskiej historii i jej osiągnięciami, lecz wprost przeciwnie, powiększa samodzielność człowieka epoki nowożytnej, gdyż zmusza go do poszukiwania własnej drogi rozwoju. Nowożytność nie powinna zastygnąć w oczarowaniu nad antyczną filozofią, demokracją i poezją, ma do osiągnięcia własne cele i prowadzące do nich środki. Nie da się jednak całkowicie zrezygnować ze starożytnych wzorców, bowiem miernikiem rozwoju nowoczesnych narodów jest ich zrozumienie antyku, stopień przyswojenia ich dziedzictwa i metody prowadzące do wykorzystania tego dorobku. A zatem europejskie narody – w mniemaniu Humboldta – można uszeregować pod względem ich stosunku do przeszłości oraz roli, jaką ta przeszłość odgrywa w procesie ich kształtowania oraz reagowania na wyzwania rzeczywistości. Humboldt nie ukrywał, że na tej drodze Niemcy od końca XVIII wieku nie miały sobie równych. A jego następcy, przedstawiciele kolejnych generacji filologów, historyków i pisarzy przenieśli to przekonanie do rezerwuaru kluczowych poglądów dla długiego trwania XIX wieku. Stosunek do antyku stał się w ten sposób podstawą międzynarodowej rywalizacji, a mity założycielskie poszczególnych narodów czerpały z tego współzawodnictwa argumenty potrzebne do legitymizacji starań niemieckich, francuskich, włoskich czy brytyjskich rządów. Zajmowanie się antykiem, podziw dla starożytnych, kultywowanie antycznych tradycji nie zawsze miały charakter czysto naukowego poszukiwania prawdy lub kreatywnego nawiązywania do antycznego dziedzictwa. Może nigdy nie miały takiego charakteru? Z całą pewnością dziewiętnastowieczna rywalizacja na tym polu stała się areną zmagań między narodami o prestiż i władzę. Tyle tylko, że nie wszyscy mieli w tej rywalizacji równe szanse. To jest właśnie przypadek polskiej literatury i kultury romantycznej.

O Autorze

Maciej Junkiert – polonista i historyk idei. Adiunkt w Zakładzie Badań nad Tradycją Europejską UAM. W 2011 roku obronił pracę doktorską w ramach Międzyuczelnianego Programu Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich Akademia „Artes Liberales”. Stypendysta Christian-Albrechts-Universität zu Kiel (2013), Programu START FNP oraz MNiSW (2014-2017). Laureat Nagrody Prezesa Rady Ministrów oraz Konkursu im. Konrada i Marty Górskich. Autor książki „Grecja i jej historia w twórczości Cypriana Norwida” (2012). Publikował w „Oeuvres & Critiques”, „Ktèma”, „Pamiętniku Literackim”. Koordynator studiów międzykulturowych „Polacy i Niemcy w Europie”.

Z recenzji

Książka analizuje niemiecką fascynację kulturą greckiego antyku i początki nauk starożytności klasycznej końca XVIII i początku XIX wieku oraz podejmuje kwestię wpływów niemieckich w recepcji antycznych tradycji u poetów i uczonych doby romantyzmu w Polsce. Autor rysuje szeroką panoramę dyskusji nad dziedzictwem starożytności greckiej, zwracając szczególną uwagę na aspekt funkcjonalizacji estetycznej, filozoficznej i politycznej tych tradycji w państwach niemieckich pierwszej połowy XIX wieku. Maciej Junkiert jest świetnym znawcą nie tylko dziejów polonistyki, literatury i filologii klasycznej, lecz też najnowszych tendencji i kierunków badań w zakresie teorii literatury i ‘metafilologii’. Często międzydyscyplinarność jest niczym więcej niż pustym chwytem retorycznym, natomiast w rozprawie Junkierta połączenie kompetencji i tradycji badawczych filologii klasycznej i polonistyki, dopełnione przez inspiracje teoretyczne z zakresu komparatystyki, historii pojęć i historii idei – stanowi niezbędny i integralny fundament metodologiczny. (Z recenzji prof. Jensa Herltha, Université de Fribourg)

Z recenzji

Książka Macieja Junkierta wymaga lektury ze stale napiętą uwagą, obejmuje bowiem trzy symultanicznie rozgrywane plany czy poziomy problemowe. Na jednym sytuuje się historia narodzin niemieckich nauk starożytniczych z przełomu XVIII i XIX wieku, drugi kieruje spojrzenie na polski romantyzm, trzeci wypełnia dyskusja naukowa wokół tradycji grecko-rzymskich w świecie zachodnim, toczona w XX wieku i kontynuowana aż do dzisiaj po obu stronach Atlantyku. Na każdym z wymienionych pól wiele się dzieje i w sposób nieraz dramatyczny. Obserwując plan pierwszy, śledzimy przede wszystkim intelektualny zwrot, jakiego w następstwie inwazji napoleońskiej dokonano w kulturze niemieckiej, historyzując i niejako „nacjonalizując” Altertumswissenschaft. Przechodząc na plan drugi, dociekamy, co ze zmiany tej i generalnie z rozkwitu starożytnictwa niemieckiego wynikało dla romantyzmu w Polsce, który – jak wiadomo – miał przebieg burzliwy. Zawirowań nie brakuje również na planie trzecim. W debatach wokół badania i sfunkcjonalizowania dziedzictwa starożytności odbijają się bowiem losy humanistyki uniwersyteckiej (zwłaszcza historyzmu), z akcentem na jej momenty kryzysowe. (Z recenzji prof. Elżbiety Dąbrowicz, Uniwersytet w Białymstoku) (Z recenzji prof. Elżbiety Dąbrowicz, Uniwersytet w Białymstoku)

Dodatkowe informacje

  • Dziedzina Filologia Polska
  • Typ publikacji Monografia
  • Termin wydania -
  • ::: UAM – Pasja dobrze wykształcona
Ogród we wszelkich swoich postaciach i formach jest miejscem zorganizowanego przez człowieka spotkania natury z kulturą. Ogrody mogą powstawać i istnieć gdziekolwiek. Na ugorach, nieużytkach, byłych kamieniołomach i śmietniskach miejskich (usytuowany na Montmartrze publicznie dostępny Parc des Buttes Chaumont w XIX dzielnicy), terenach ekologicznie zdegradowanych, nawet na pustyni. Oczywiście, aby ich istnienie miało sens, potrzebna jest odpowiednia przestrzeń oraz podłoże uprawy. (Fragment rozdziału „Etymologia ogrodu”) (Fragment rozdziału „Etymologia ogrodu”)

Dodatkowe informacje

  • Dziedzina Filmoznawstwo
  • Typ publikacji Monografia
  • Termin wydania -
  • ::: UAM – Pasja dobrze wykształcona
«pierwszapoprzednia1234następnaostatnia»
Strona 1 z 4

Wydawnictwo Naukowe
Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza
Collegium Maius
ul. A. Fredry 10, 
61 - 701 Poznań
Centrala: 61 829 46 46,   Fax: 61 829 46 47,   Sprzedaż: 61 829 46 40
Dział Handlowy press@amu.edu.pl,    Sekretariat wydnauk@amu.edu.pl